Kara bir duman kaplamış buğün İstanbulu,
Neben denizi görebiliyorum,
Nede deniz beni.
Ben, küçük bir tekneyim,
Bu sis bu büyük gemiler beni yer demiyorum,
Dalıyorum içimde karşıya varma umuduyla denize.
Babayı.çocuguna sevgiliyi yarine kavuşturmak umuduyla
beni koyup koyup gitme
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun
Devamını Oku
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta