Zannederdim ki alem, benden ayrı bir diyar,
Meğer rüya içinde, bir uykuda saklıymış.
Gördüğüm her zerrede, nakış nakış o Nigar,
Gönül denen bu mecra, bir "Ada"da saklıymış.
Daldım aşkın narına, yandıkça nur eyledi,
Dünya adlı gölgeyi, bir "hiç"e tur eyledi.
Varlığım bir masaldı, O bende sır eyledi,
Hakikat uykudaymış, can vuslata saklıymış.
Ne mülk kaldı ne mekan, ne dert kaldı ne keder,
Bu rüya sofrasından, her an bir can göç eder.
Seven sevilen olmuş, biter mi bu hoş sefer?
Her nefes bir uyanış, asıl tada saklıymış.
Açılınca o perde, kalmaz senlik ve benlik,
Güneş doğunca biter, bu geçici gölgelik.
Dünya bir hayal imiş, deryada bir damlalık,
Gönül bu rüyayı, ezelden Tek'te saklıymış.
Kayıt Tarihi : 22.3.2026 01:16:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Varlık dediğin bir an, yokluk asıl vatanmış, Göz kapayıp açınca, biten bir düş içindeyiz. Gönül ki bu rüyayı, ebedi bir han sanmış, Meğer bir gölge gibi, "Güneş" peşindeyiz.
