Sırdaş Deyip Zulmetine Şiiri - Kasım Kob ...

Silinmeyecek biçimde,
Çapraza gelen içimde.
*
Hücreye fazla saçılan,
Yıldızlarda ilk açılan.
*
Parlak ümidi gördüler,
Kör karanlığı ördüler...
*
Hücredeki taş kırıldı,
Kırılan bağrım yarıldı.
*
Çapraz bir çivi saplandı,
İncinen ruhum kaplandı...
*
O eski hücre taşında,
Aradım duvar başında.
*
Hiç göğüs geremediğim,
Kalbini göremediğim...
*
Dedim; tek yürüyeceksin,
Hücrede çürüyeceksin.
*
Yoldaş deyip gurbetine,
Gelmeyenin hasretine...
*
Gel de hücremde yola gel...
Çaprazda kaldım, illa gel...
*
Açılmayacak sürgüyle,
Çapraza gelen örgüyle.
*
O dar hücreye süzülen,
Hep ışıklara bürünen.
*
O hür umudu yıktılar,
Dipsiz hücreye tıktılar...
*
Hücrenin demir büküldü,
Bükülüp boynum döküldü.
*
Bir çapraz zincir vurdular,
İncinen bağrım burdular...
*
Daracık hücre katında,
Aradım çapraz hattında.
*
Çaprazdan aşamadığım,
Ruhunda yaşamadığım...
*
Dedim; hep inleyeceksin,
Hücreyi dinleyeceksin.
*
Sırdaş deyip zulmetine,
Dönmeyenin kasvetine...