Sır Şiiri - Ömer Mirza 2

Güzel, sırrımı ifşa etmiş...duvarlarda,
Ve sokaklarda, söylenmemiş kelimelerim
Bütün sokaklar kalbime çıkıyor, etrafımda
Meraklı şahit binalar, boynu bükük yetim
Gibi geçmeliyim, görmemeliler...

Güzel, fısıldamış dünyanın kulağına sırrımı,
Dönmeye başlamış, yitirmiş dünya aklını...
Sır yüzünden imtihan açılmış beşerin başında,
Resmim asılı, en azılı suçluların yanında,
Yanlarından geçmeliyim görmemeliler...

Buldular nihayet beni, güzelliğinin kalbinde
Bilki bir nefes vazgeçsem, kalmaz hayat sende.
Ezelden ebede sordular ve dediler, sır nerede?
Kalbime ihanet etmeyen, kalemin mürekkebinde...

Hayat gibisin güzel , bense seni yaşatan nefes
Duy beni kalbinle ve gör, gözlerimde sözsüz bir ses
Yaşatamaz seni ölü kalpler, gül tenin solmasın,
Düşme cennetimden, başka gözlerde yasaksın...

Gözlerinden gönlüme aktın, seninle bildim kalbimi,
Kurul gözlerime keyfince, seyret kurduğun alemi...
Varsa sana kavuşmak cefa çeksem ne çıkar
Bir şehirsin ki, ne varsa hep sende var...

Belki de ışıksın karanlık gibi yokolduğum,
Belki varlığımsın nefes gibi içine dolduğum..
Sevmesen de hep kal hayalimdeki resminde
Bilmesen de hep yaşayacaksın yüzümdeki çizgide...