Kaçmak
En eski sığınağıydı ruhumun
İncitilmemiş bir gururun yalanıyla beslenen
Harita
Elimde değildi bu defa
Pusula
Göğsümün tam ortasındaki o deli boşluğu gösterdi
İlk kez yanaşmak istedim bir kıyıya
İlk kez boğuşmak tüm dalgalarla
Anlıyorum;
Dalga oyuklarında kaybolduğum o denizlerin
Aslında kendimden kaçarken giyindiğim en büyük utanç olduğunu
Şimdi buradayım,
Kıyında, sınırlarında
Pusulasız ve kimsesiz
Ne bir zırhım kaldı arkamda
Ne de kaçıp sığınacağım bir gurur kırıntısı
Gözlerine bakmaya, kıyılarında durmaya utanan
Kendine geç kalmış bir mahcubiyetin ağırlığı var omuzlarımda
Acizlik mi ?
İlk defa kalmak istemek bir yerde
Ve nereye varacağını bilmeden öylece beklemek
Etik kuralların arkasında dursa da sesin
"İçimdeki o depremle buradayım işte"
bil diyebilmek..
Kayıt Tarihi : 3.11.2026 20:58:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!