Gördüm Şiiri - Cansu Harbelioğlu 2

Öfkem bile dize geldi içimdeki sızıya,
Avuçlarımda doğdu yeniden mazi
Gelecek, kapımda umutla beklerken;
Dinmedi kalbimdeki o kimsesiz çaresizlik.

Kaçtığım bütün yollar, aynı kuytuya çıktı sonunda,
Yıllardır kapısını çalmaktan korktuğum o derinlik..
İlk kez durdum. İlk kez süzüldüm kendi içime.

Ve gördüm. GÖRDÜM !
İlk kez değdi bakışlarım gözlerinin derinine.
Eridi bakışlarım o kuytu derinlikte
Bir kız çocuğu belirdi aynada;
Öyle masum, öyle savunmasız...

Meğer tek sığınağı benmişim;
Kendine bile tutunmaktan korkan,
Kendi yıkıntısına yaslanmış biçare.

​Büyümekten yorulmuş bir kadının karşısında,
Zamanın unuttuğu minik bir kız çocuğu…

Bakışlarımız çakıştı önce;
Bir anlık korku, ardından eriyip giden o sert duvarlar…

Meğer en çok korktuğum,
Meğer en çok özlediğimmiş..
Meğer en çok kaçtığım
Meğer hep varmak istediğim yermiş..