Bir andı özgürlük, koşturdum yaşamak için dışarı.
Kimbilir kimdi, koridorda birisiyle çarpıştık.
Taşa düştüm, baktım yarılmış başım.
Ağlıyordu O'da, yanımdaydı bana çarpan arkadaşım.
Oluk oluk akan şerbet değil kandı, bitti yaşayamadan, zaten azdı zaman.
Döndük ve yine herkes kendi odasına kapandı, üzgünüm ama yine esaret kazandı.
Bir çocukmuş bütün bunları yazan.
Yüzbaşım, garajda nöbet tutarken
Hatırıma sıla düştü bu gece.
Güngören'in horozları öterken
Gönül kalktı yola düştü bu gece.
İçinde dışında yoktur yalanı
Devamını Oku
Hatırıma sıla düştü bu gece.
Güngören'in horozları öterken
Gönül kalktı yola düştü bu gece.
İçinde dışında yoktur yalanı




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta