İlk gördüğün anda kimin siması sana yabancı gelmiyorsa,
Gözlerini bir daha ondan alamazsın...
Bizimkisi, bezirgan saltanatına inat, müşkül bir yokuşu paylaşmaktır.
Onların harcı, yerin o "siyah ve yanıcı" ölüsüyle karılmış olabilir.
Oysa biz, aynı balçıktan, aynı "Ol" emrinden,
Ve aynı nasırlı avuçtan dökülmüşüz.
Mayamızda, o "kadim" çamurun kokusu var.
Mülkü Sahibine, derdi bize emanet bu hanın.
Kantarın topuzunu kaçıranlar, bize akıl veremez.
Biliriz ki; Bizim tokluğumuz, başkasının açlığıyla sınanmaz.
Sofrasında yer olmayanın, uykusu haram bize;
Tek kişilik saltanatların o buz gibi sessizliği, zül bize.
Sırmalı kaftanların üşüdüğü o ayazda,
Gösterişin putlarını yıka yıka geldik yan yana.
Biz, bu çağa "fazla" gelen bir yeminin sahipleriyiz;
Topraktan gelip, toprağa ama illa ki hakçakarışan.
Mehmet Emin Gülicem
Kayıt Tarihi : 22.2.2026 01:53:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!