tum anilardan bir kirinti, aklimda kalan
bir tatli tebessum durur, birkac hos kelam
onca caba, onca tutku, onca ihtisam
yel ufurdu, sel goturdu, silindi, gitti.
sindiremedim, sindiremedim
yavan kaldi onca anim,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




UÇMAMIŞTIR İÇİNİZDEDİR
KUTLARIM SAYGILARIMLA
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta