Çok gittim duygularımın üstüne
Çok işkence verdim
Elleri yandı
Sularda boğdum
Can havliye attılar kendilerini
Kaygan ,kaypak kıyılara
Gök açmış kollarını bekliyor
Uzanmış seherler üstten izliyor
Tabansız dünya korkmuş kaçıyor
Başlamalıyız durulan yerden
Şu dünyada garip bir nesneyiz
Yeniden başla.
Sen başla; doğar güneş.
Bilirsen ne istediğini,
Tanrı yaratır, korkma.
Uzun yolların sonu var;
Zaman hızlı akıyor yelkovandan
Söndü ocaklar tutuldu mekan
Kimse kimseye vermiyor aman
Ya Hızır yetiş ya Hızır
Üç yüz yıldır vuruyorlar alemi İslamı
Aşka dargınım biraz kırgınım
Oysa küçük bir çocuk gibi
Gıdıklayarak kulağı birşeyler söyleyecektim ..
Diyecektim ona
uzaylılar geliyor canavarlar saldırıyor
Görünmez düşmanlar heryerde
Ben seni sevdiğim zaman
Kış geliyordu
Fakat biz
Birbirimize bahar sunmak üzereydik. .
Sevdik, güvendik, sözlendik
Kendimize özel kır çiçekleri
Yabancılaştım her şeye
Bir fikri olana gayrı düşmanım
Konuşabilen herkese ''aşk" diyorum
Seçim yapabilenle aynı değilim
Sahi ey bu yazıyı okuyan
Sende mi o
Biraz öfkeliyim bugün
Ne ara buraya geldik
İnsanlar ne ara değişti sevgilim
Ve ne ara sevgi göçtü gitti. .
Kalbim , dağınık bir ev
Benim kalbim seküler
Ne din işi ne devlet işi
Salınır kalbimde bağımsız bir kişi
Ona savrulur gönül ayrı tutar inanışı ...
Sakıncalıdır "ben" demek bizde
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!