Vay bre abim
Demek sende öldün ha
Demek sende gittin
Gömdük seni kara toprağa
Omuz bile veremedik tabutuna
3 tas su dökemedik vücuduna
Yagmurla ıslanmış caddeleri izledim
Bu kadar yumuşak olmak zorunda mı?
Bu tenhalık, helal edilmemiş haklar
Ve evet yavaş yağan yağmur
Ne anlatmak istiyorlar bana?
Düşünüyorum da
Ne kadar rahatım
Sinirlerim teleme
Zamanim çok
Hatta ölene kadar ..
Yalnızım
Sensin ey yâr, sensin...
Yâr sensin, düştüğüm yer sensin.
Ses sensin, kulağıma fısıldayan sensin.
Dipsiz denizlerde inci sensin.
Üçün ikincisi sensin.
Ben saçlarına ak düşmüş biriyim
Sen baba evinde ceylansın
Benim saçıma kar vurdu
Sense baharını kokluyorsun
Geçer gözüm geçer
Hiçkimse İçin
Tut elimden, ruh kişilik,
Sessizliğe gidelim.
Gece gündüze,
Toprak suya,
Yare şükür
Şükür ki bu meskende
Daha ziyade bu zindanda
Teselli diye şarap var
Şarap bahane aşk var
Cezbe var ,gidip de dönmemek var
Hani bir zamanlar
Aşkı tabutlara gizlerdim,
Sen bilmezsin ...
.
Gönlümün en güzel köşesini
Ömrümün yazını
Ben
Sevdim mi Rabbimi severim
Küstüm mü Rabbime küserim
Hep gecer giderim
Ağlıyor musun ? Üzülme
Özlüyor musun ? Sevme
Bir düzen kurulmuş,
Bir düzen ki — başlar sunulmuş.
Nehir kurumuş, yağmur kesilmiş,
İnsanlar dağılmış...
Boş durmuyor kimse,




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!