Yalnızlık — bir ayin, bir niyaz, bir meditasyon gibi,
Yalnızlık — Tanrı’nın hâli.
Yalnızlık, sebebi ikilemin:
Büyütür insanı,
Büyütür isyanı...
Sonra bir bakmışsın, adam olmuşsun.
Tüm kapılar tutulmuş
Her aşka naat dizilmiş
Bir tek şizofren aşklar durmuş
Rab ,beni aykırı kılmış
Bu aşkı yaşamak bana kalmış.
Sazla sözle
Dudakla gözle unuttuğun
Duymadan susturduğun
Kısık bir sesim ben
Uzaya hapsettiğin
Her gece boşlukla kastettiğin
Evet
Çok konuştuk
Ben anlattım siz dinlediniz
Siz hep kendinizi gizlediniz
Bitti buraya kadar
Buldum "olmayan kadını"
İnsan nedir anlasak..
Varsak derin sırrına
Korkunç kabusların ardından.
Geçsek aç kalmaktan değil
Aç kalma korkusundan .
Kaçsak
Dağılmış düşüncelerin ardından
Kaçmış heveslerin ,yılgın isteklerin
Dökülmüş kalp sıvalarının ötesinde
Geriye ne kalır ?
Yalnız bir ben
Kaypak bir sen..
Biz ne yaptık?
Yanmış bir gökyüzü bıraktık geride
Aklımız karıştı
Dolaştık etrafta
Tamuya doğru kurduk köprüyü
Tanrı kücük kızlar ip atlarken
Saklı bahçeler
Yeşil uzanan uzay gibi örtü
Rengarenk kuslar
Üstünden ve altından akan huzur
Upuzun dusuncesizlik
Her penceresi her kapısı
Ey tanıdık
Var git yoluna
Sana göre değilim
En sert yataklarda uyudum
Yüreğimde merhamet yok
Teşhisimi ben koydum
Bana guvenmelisin
Ben sana güveniyorum
Biliyor musun olanlar neden ?
Bir kaos
Bir karmaşa
En çok da benden.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!