Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Dünya bırak yakamı
Döndüm sana arkamı
Neyin varsa al benden
Tacı tahtı makamı

ALBÜME

Kalbimden damarlara, damarlardan kalbime,
Ben seni yaşıyorum, gerek görmem albüme,
Nerede olursan ol, emanetsin Rabbime,
Ben seni yaşıyorum, gerek görmem albüme......İNSANİ

Alçaklar tenzil ettikçe sevinirler,
Alçaklık sürdükçe çukura inerler.

Zulme dayalı düzeni kendini ağa sanıyor
Amerika eyleminde daim iblisi anıyor
Ne yazık ki birileri onu demokrat sanıyor

Katil desem hafif kalır, alçaklık olur iltifat
İnsan olmaktan uzaktır, bunlarda taşınan sıfat.

Kötüyü bile bile kötülerle dolaşma
Kötülük bulaşıcı salgın bir hastalıktır
Her şey açık net iken kötülüğe bulaşma
İnsanlığı yok eden kötülük alçaklıktır

İnsanoğlu topraktan
Var oldu bir alaktan
İnsanın insanlığı
Güzel olan ahlaktan

Müslümanız dedik mümin olamadık
Özlenen takvayı neden bulamadık
Mağdurdan mazlumdan beddualar aldık
Neden kimseden dualar alamadık

Kendime yolculuk yapamamışsam
Bir arpa boyu yol alamamışım
Aklımdan erdemi kapamamışsam
İnsanım demişim olamamışım

Kâinata bir bakın, alameti farika.
Hepsi delili Hakkın istisnasız harika.

Dünya dediğimiz pazar,
Alan alır satan satar,
Terazinin dengesine,
Bakmayanlar dibe batar.