Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Aşağı tükürsen sakal, yukarı tükürsen bıyık,
Tamir etmeyi önerin, hiç kimseye demeyin yık,
Kimisi sarhoş dolaşır, algıları paramparça,
Akla baş vuran insanlar, her zaman olurlar ayık.

İnsaniyim düştüm dile
Yapmadım kimseye hile
Heybemiz doludur çile
Ne dilersen Haktan dile
Hata yapmam bile bile
Kahrımız çok kile kile

Bugün ayın yirmi beşi,
Kim kimle yaptı güreşi,
Ademden geldik diyorsan,
Yok sayma sakın kardeşi.

Yaşanan her bir gerçeği kabul etmek zorundasın
Görmezden gelirsen eğer çözümü de kaybedersin
Aklını ihmal edersen sen nefsinin torundasın
İtibarın sarsılınca kendine ayıp edersin

Herkes gibi benim de var elbet ayıplarım,
Ayıpları yok saymam olacak kayıplarım.

Vakit namaz zamanı
Ayır sapla samanı
Hiç kimse aldatamaz
Biliniz ki Rahmanı

Sen benim öğretmenim,
Sensin benim rehberim,
Aydınlattın bizleri,
Bu görev artık benim.

Haziranın üçüdür
Asıl sorun ölçüdür
Ölçü ayar tutmazsa
Suç herkesin suçudur

Sensiz bir diyar yoktur
Sevilecek yar yoktur
Varlığı var eden sen
Sensiz hiç bir var yoktur
Seni yok sayanlar da
Ar yoktur ayar yoktur

Hiç bir şey ayıramaz, ayıramaz seni benden,
Etle kemik olmuşuz, nasıl ayrılsın bu beden,
Ancak ölüm koparır, koparamaz başka neden,

Koparamaz koparamaz, beni senden koparamaz,
Derdimin dermanı sensin, senden başkası saramaz,