Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Bana bakma sen çocuk, ben örnek olamadım,
Sakın ha çocukluktan, sakın ola vazgeçme,
Sana söz verdim ama, sözümü tutamadım,
Çocukluğun dışında, kendine bir yol seçme.

Varlığın bana yeter,
Oldum mecnundan beter,
Senden uzak kalırsam
Bana baykuşlar öter.

Şimdi ne olacak diye bana sormayın, bırakmışım suyu kendi mecrasında akıyor,

Suyu kendi mecrasından çıkaracaklarını zannedenler, beni uyuyorum sanıyor,

Bu su yanlız benim değil artık, milletin malıdır, bilin ki uyuyanlar da uyanıyor,

Tövbenin kapısı herkese açık
Hiç kimse olmasın akıldan kaçık
İnsanın özünde var kara balçık
Daha ne düşünür ne eylenirsin
Ey ölümlü neyine güvenirsin

İnsanlık bir idealdir
Kovan içindeki baldır
Bilinsin ki her ihanet
Vebal üstünde vebaldir

Hatadır veya değil, gerekirse vazgeçin,
Huzur için baldıran, zehiri bile için,
Gidişat tehlikeli, fırsat kollayanlar çok,
Fırsatçılara rağmen, vasat olanı seçin.

Takılmışım şu dünyanın feleğine
Uğramışım günahların eleğine
Yolcuyum yürümekteyim adım adım
Bilmem anlamı kaldı mı neydi adım
Baktım ki gelmişim sorgu meleğine.

Hep kendime dur dedim, kendimle hesaplaştım,
Günlerin taşıdığı, belalarla uğraştım,
Ne kaçmayı düşündüm, ne de kovalamayı,
Baktım ki ömür bitmiş dostlarla helalaştım

Bugün yeni bir hafta
Baktın mı ne var zarfta
Nice değerler vardır
El değmemiş sahafta

Aylardan Temmuzdur günlerden Cuma
İbret nazarıyla baktın mı muma
Her şey açık ve net görmüyor musun
Sen neden başını gömersin kuma