Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Dalmaya kıyamadım o mavi gözlerine

Deniz dalgası gibi gelmekte üzerime

Yaydan çıkan ok oldun saplandın yüreğime

Kıskandım seni kendimden,
Kıskanmışım seni senden,
Sana bakan gözlerimden,
Kıskandım seni kıskandım,

Kız kandım kız kandım,

Kırk yıla yakın oldu, süren kardeş kavgası,
Sonuç kime ne verdi, kavga kimin davası,
Hala kanlar akıyor, hala canlar yanıyor,
Annelerde kopmakta, acının fırtınası,

İnsanlık karşısında, duruşu sanki bir sap,
İnsanlık yürek işi, onu öğretmez kitap,
Dünyanın peşindesin, ondandır halin bitap,
Bunca zulüm içinde, kolay olamaz hesap,

İster toprak bağı, ister kan bağı,
İfrata kaçarsa, kokar ayağı,
Herkes en az benim kadar asildir,
Her nefis kucaklar bir gün toprağı.

Karadır talihim, kömür karası,
Yandıkça bedenim, kalmaz darası,
Nasıl iyileşsin, yürek yarası,
Bir nefes ölümle, yaşam arası,

Sen benim kır çiçeğim,
Menekşem gelinciğim,
Beni dinlersen sana,
Şarkılar diyeceğim,
Türküler diyeceğim,

Kim anlatır söyleyin, kendi yalnışlarını,
Örtmekte mahir olur, hemen ayıplarını,
Karizma çizilmesin, aman kimse duymasın,
Nefsine tabi olur, okşar duygularını,

Ne ağa ne paşayım
Bırakın konuşayım
Hakka doğru koşayım
Yanlışımı fark edip
Engelimi aşayım
Susturursanız size

Kimdir hatasız olan, kalksında bir göreyim,
Hatasız olan varsa, ellerinden öpeyim,
Az veya çok hepimiz, hatalara dalmışız,
Kendi adıma sizden, ben özür dileyeyim.