Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Şu esen rüzgara bak şarkılar söylemekte

Sılaya hasret gibi yolları gözlemekte

Kulağını kabartmış bir haber beklemekte

El ülemaü, veresetül enbiya, (*)
O âlimler ki, nur yaydılar dünyaya,
Hiç yıldırmadı, karanlıklar onları,
Okyanuslara bile çaldılar maya,

Ya Rabbi şu mübarek Cuma gününde
Dillerimiz duada tesbihler elde
Aşıkların yüreği emin beldede
Günahlardan sığındık sana yöneldik

Söyler misin sen niçin, benden uzaklardasın,
Bimiyorum belkide, sinsi tuzaklardasın,
Kokunu bile benim, ruhuma hasret ettin,
Rüzgar mı sürükledi, hangi mekanlardasın,

Sararan yaprak gibi, sürüklenirim yerde,

İbrahim(A.S.) cevap verdi büyük put kıskanmıştır
Benim bu kavmim niçin küçük puta tapmıştır

Sorun ister iseniz niçin yaptın diyerek
Bir put nasıl konuşur İbrahim(A.S.) e dönerek

Bırak bari engelleme,
Hayallerim bende kalsın,
Arkamdan kötü söyleme,
Yalan dünya senin olsun,

Biliyorsun sevmekteyim,

Hüriyetsiz yaşayamam, ekmeksiz yaşarım diyen,
Hüriyetinin uğruna, beyaz kefenini giyen,
İmansızlık akımına, kendini siper eyleyen,

Tohumlar çiçek verdiler, meyve olmak üzere,
Hür adamı tanımakta, hem zere hem de küre.

Sermişim postumu,
Bağdaş kurmuşum,
Görmüşüm dostumu,
Rüya içinde,
Ateşler bastırdı,
Tere dalmışım,

Varlıklar içinde, ben de bir canım,
Farklılık olsa da ben de doğanım,
Her var gibi ben de yok olacağım,
Yokluk deryasında kaybolacağım,

İnsan olan sever, yaratılanı,

Ben toprağım sensin suyum,
Ne gördüysen işte oyum,
Yoktur gizli saklı huyum,
Gösteririm sana uyum.

İster al,ister at beni,