Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Hayır olması mümkün bazen şer dediğimiz

Şerre dönüşebilir hayırlı gördüğümüz

Takdir elbet Rabbimin bize çalışmak düşer

İbrahim(A.S.) cevap verdi büyük put kıskanmıştır
Benim bu kavmim niçin küçük puta tapmıştır

Sorun ister iseniz niçin yaptın diyerek
Bir put nasıl konuşur İbrahim(A.S.) e dönerek

Hüriyetsiz yaşayamam, ekmeksiz yaşarım diyen,
Hüriyetinin uğruna, beyaz kefenini giyen,
İmansızlık akımına, kendini siper eyleyen,

Tohumlar çiçek verdiler, meyve olmak üzere,
Hür adamı tanımakta, hem zere hem de küre.

Ne söylesem senin için, bilirim azdır,
Senin sevgin elbet bana, en büyük hazdır,
Evlatların haylazlığı, anneye nazdır,

Anam anam canım anam, sensiz olmuyor,
Hiç bir çiçek kokun gibi, asla kokmuyor,

Yaradan hiç bir şeyi, çirkin yaratmamıştır,
Ulaşılmayan şeyi, boşa aratmamıştır,
Yanmayacak yüreği, asla kanatmamıştır,

Güzelliği görecek, yüreği taşıyalım,
İnsanı insan diye bağrımıza basalım,

Ayakta Duruşum

Söyleyin yok mu bizi anlayacak,
Her kim ölse anası ağlayacak,
Hadi deyin ki ölmedim öldürdüm,
Yine de yürekler dağlanacak.

Küfür ayrı millet, hak ayrı millet,
Irkların milletle ilgisi yoktur,
Irkçılık millete tasallut illet,
Irkına millettir diyenler çoktur.

Sübhanallah diye gelsem,
Sıratın üstünden geçsem,
Şöyle güzel bir oh çeksem,

Sübhanallah Sübhanallah,
Olmaz senden başka ilah.

Sen yoksun,
O da yoktur,
Yalnız ben varım,
Ne siz bendensiniz,
Ne de ayrısınız,
Ben var sayarsam varsın,

Kim demiş bunlar insan,
İnsan olamaz susan,
İnsana ölüm kusan,
İnsanlığı arasan,
Bunlar insan olamaz,