Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Her nesnenin vardır yapı taşları, bilimsel tanımla gen denilmekte,
Ne olursa olsun varlık yaşları, adına göre etiketlenmekte,

Söyleyin, nelerimiz değişmedi, durup dururken, düşmedik bu hale,
Ateşimiz bu kadar yükselmedi, boşa geçirmedik bizler havale,

Gecelerin ateşi, yanar sabaha kadar,
Gecenin seslerini, yanlız dertliler duyar,
Geceler ah geceler, nedir çektiklerimiz,
Seslenirim geceye, gece karşımda duvar,

Geceler ah geceler, sıkıntıda niceler,

Bataklıklar kurumazsa, sivrisinekler ölmez,
Cehalet yok edilmezse, asla eşeklik bitmez,

Hakaret ettim eşeğe, sürçü lisan ederek,
Hatamı telafi için, özürü dileyerek,

Hayır olması mümkün bazen şer dediğimiz

Şerre dönüşebilir hayırlı gördüğümüz

Takdir elbet Rabbimin bize çalışmak düşer

İbrahim(A.S.) cevap verdi büyük put kıskanmıştır
Benim bu kavmim niçin küçük puta tapmıştır

Sorun ister iseniz niçin yaptın diyerek
Bir put nasıl konuşur İbrahim(A.S.) e dönerek

Erkeklerle eşittirler, bütün kadınlar,
Kadınları anlamazlar, kütük odunlar,
Nimette de külfette de, eşit olmalı,
Hür doğmuş hür yaşasın, bütün hatunlar.

Sen yoksun,
O da yoktur,
Yalnız ben varım,
Ne siz bendensiniz,
Ne de ayrısınız,
Ben var sayarsam varsın,

İsmini yad ederken, hicap duymakta lebim,
Sevgiliyi üzmekten, titremektedir kalbim,
Senden başka olması, mümkün değil tabibim,
Sana kavuşana dek, şu dünyada garibim,

Gönlümün Sevgilisi, kapına kabul eyle,

Gitme desem, kalır mısın?
Kalıp beni, tanır mısın?
Yüreğimi alır mısın?
Gidersen bil ki ölürüm,

Kavruldum ateşten güneşim sendin

Savruldum rüzgardan fırtınam sendin

Bir ağaç gölgesi diyerek geldim