Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Ne diyeyim ben dinsize, adam ben dinsizim diyor,
Münafık olana bir bak, durmadan kul hakkı yiyor,
Veren el daha hayırlı, diye mal biriktiriyor,
Komünist diye dinsizi, bize hedef gösteriyor,

Kimler doğrudan yana,
Kim tutuşa kim yana,
Dost diye bakılır mı,
Sözlerinden cayana.

Muhtacım ben dualara,
Haktan gelen şualara,
Allah dostunun sözleri,
Derman olur yaralara.

Elleri kolları ve dilleri, bağlı olanlara sor bak, ne anlama gelmektedir diye, özgür,
Gerçekten ne anlama geldiğini görmek mi istiyorsun, bağlı insanların bağlarını çöz gör,
Hele bir de gecenin karanlıklarında, ne kadar yanan lamba varsa bütün lambaları söndür,
Ellerinle yokla bakayım, nesnenin neye benzediğini anlamak için elleyerek döndür.
Anlayabilmen için illa ellerine kelepçe, gözlerine de mil çekilmesi mi gerekir,
Dönüp de bana deme dün dündür bu gün bugündür, kendi nefsindeki bencilliğini önce öldür.

İnsan diye gezmekte,aramızda hayvanlar

Sureti insan amma ruhları canavarlar

Bataklıklar var ettik,çoğalttık mikropları

Dost dosta ihanet etmez,
Dost sanılan düşmanlar var,
Dost dostuna lanet etmez,
Münafıklık yapanlar var.

Kainat'ın kıvamı, buluta benziyordu,
Rabbimin ona emri, sadece bir tek kün'dü,
Kainat mihverinde, dönmeye devam etti,
İnsan geldi yaşadı, geldiği yere döndü.

Kaldır başını artık,bak işte karşındayım,
Bilki uzakta değil,inan ben yanındayım,
Seni yanlız bırakmam,dönmem asla sırtımı,
Senden artık ayrılmam,şimdi ben buradayım.

Sensiz her anım benim, müebbet hapis gibi,

Dertler nehirler gibi, üzerime akmakta,
Bedenime aktıkça, yüreğimi yakmakta,
Benim için göklerde, bulutlar ağlamakta,

Kaderime küsersem, derman gelir mi bana,
Hiç talihim gülmedi, benim kaderden yana,

Kaşınmayan yerini, söyle niçin kaşırsın,
Öylece devam eder, kaşırken alışırsın,
Sorunun yoktur diye, sorun mu çıkarırsın,
Olmayan sorun için yıllarca uğraşırsın.