Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Adın bana kaynana,
Eşime niye ana,
Bıraktım ben anamı,
Anam olasın diye,
Olmadın bana ana,
Niye oldun kaynana,

Söyleyecek var mıdır, yalnış yoldayım diye,
Bunu demek zor mudur, kimse demiyor niye,

Bakıyorum herkesin, bakışı bir numara,
Zoruna gider nefsin, dese düşüncem kara,

Yakın oldun bana benden

Uzak kılma beni senden

Ayırmam seni gönülden

Vahyi İlahidir bu, oku denilen Kuran,

Ona ulaşacaktır sorgulayan ve soran,

Onu bize getirdi, Elçilerin Elçisi,

İlkbaharı yaşadım mı, sonbaharı yaşayayım,
Yazım böyle yazılmışsa, söyle ben neden şaşayım,
Dünyada dört mevsim varmış, nedense ben hep kıştayım,
Asla karamsar değilim, yine ben umutlardayım.

Ömrümün kış mevsiminde, ilkbahar gelse ne yazar,

İnsanlık için barış
İnsanlık için yarış
Unutma hesap günü
Hakka olacak varış

Bırakınız dışlamayı, ayrıştırıcı olmayın,
Ya inançta kardeşindir, ya batında karındaşın
Hiç kimseye saldırmayın hiç kimseden ah almayın
Soluduğun nefes aynı, aynıdır hem mezar taşın.

Şu bendendir şu ondandır diye ayrıma gerek yok,

Aslını inkar eden yiğit,
Elin kapısında olur it.

Hiç kimse yek diğerinin, onuruyla oynamasın,
Hiç bir insan kardeşinin, emeğine çullanmasın,
Şu hesapla bu hesapla, kılıfına uydurmasın,
Bilin ki hesap günü var, kayıtlı bütün hesaplar,

Irk davası güdenler, insanlıktan uzaklar,
Masum duygular için kurulmakta tuzaklar,
Hayvanlığın fıtratı, düşünmek olmayınca,
Ne hayvan ne de insan, bunlar farklı varlıklar,

Açmışım kollarımı, elini istiyorum,