Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

İsrafil üfler suru,
Ardından gelir soru,
Hakka iltica ettim,
Günah kulun kusuru,

Tanımam baleyi cazı,
Bilirim halayı sazı,
Biz çilekeş insanlarız,
Bekleriz gelmeyen yazı.........İNSANİ

Zulüm ilel ebed payidar olamaz
Zulümle beyinler esir olamaz
Vurdurmam beynime hiç bir pranga
Prangayla insan insan olamaz

Bağlarsın elimi ve de kolumu

Duymadın mı sen sesimi

Tükettim bak nefesimi

Alamadım hevesimi

Dostlar güneş gibidirler, karanlıkta bile ay yoluyla varlıklarını hatırlatırlar.
Güneşe de Ay'a da her ikisini var edene de teşekkür dolu satırlar.

Hakikatten yanayım
Hakikati anayım
Hakikat çiğnenince
Ben nasıl dayanayım

Hatalı ben isem ve barışmak istiyorsam
Muhatabımdan hemen özür dilemeliyim
Hep karşıyı suçlayıp özür dilemiyorsam
Bu tavrımla iblisin arzusu emeliyim.

AYDINLIK

Varı var eden varlık,
Kapında aciz kulun,
Yoktur kapında darlık,
Aydınlık senin yolun..........

Büyük olan Allah, geri kalan kul,
Ölünce anlamsız, kalmıyor mu pul,
Kibirdir fıtrata aykırı bir zul,
Aczini bilmeyen, insan olamaz.

Tutarsız davranan kişi kişilik kaybı yaşar,
Beklentisi dışındaki, her oluşuma şaşar.
Hiç bir kalıba sığmaz, çoktan haddini aşar,
Sorun Psikolojik ve eğitim sorunu.