Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Karnı doyan insandan
Özgür olan lisandan
Meşru olan yasadan
Sıkıntı beklemeyin
Uzak durun tasadan
Tasa öbeklemeyin

Uludere, uludere,
Acı düştü yüreklere.
Acıyı bilen biliyor,
Ne diyeyim ben sizlere..

Her yapılacak tevbe yeni bir baçlangıçtır,
Pişmanlık için Hakkın kapıları açıktır,
Yeter ki gel hatanı gecikmeden kabullen,,
Hatada ısrar eden vallahi de billahi de kaçıktır.

Değneğin belli ucu,
Diyorlar şucu bucu,
Sütre gerisindedir,
Bakın oyun kurucu.

Dilersen sevme de bana,
Söz etme hiç aşktan yana,
Dönüp de bakma arkana,

Seni sensiz seveceğim,
Sen diyerek öleceğim,

Ya kelam-ı hoş eyle ki sulh etsin
Kelam-ı boş eyleme yut gitsin
Zikr-i Rahman ile yoğrulsa kalbin
Kötü bir söz çıkmaz söylemez dilin

Söz senindir sen söyleyene kadar

Dostlarımızla varız
Dostlarımıza yarız
Dostlarım bana ayar
Biz dostlara ayarız

La diyerek red ettim,
Yanlış yolu terk ettim,
Bir daha dönmem asla,
Hakka şehadet ettim,

İnandım birdir Allah,

Liderlik konumunda olan insanların A harfini bile düşünmeden sarf etmemeleri gerekir,
Unutulmasın ki bir tek harfi bile keser misali kendine yontan cahillerin içi kir.

Biz görelim diye sen uyumuyorsun
Uykun gelse de hiç uyumuyorsun
Hep bekliyorsun bizi sabahlara kadar
Bekliyorsun
Uyusun diye insanlar
Ne aşıkların dert babası oldun