Evlât kokusunu vermedi felek,
Bir yastığa baş koyduk yıllar boyu.
Ne bir gülen bebek, ne tatlı dilek,
Büküldü boynumuz, kurudu suyu.
Bir odaya sığdı dünya derdimiz,
Ne bülbüller öttü, ne güller açtı.
Gizli gözyaşıyla geçti ömrümüz,
Mutluluk bizden hep ırakta kaçtı.
Sandım ki bu derttir biter sonunda,
Önce o göçtü gitti ellerimden.
Kaldım bu gurbetin ıssız hanında,
Bir yaprak koptu sanki güllerimden.
Ne arayan kaldı ne soran gayrı,
Evler barklar ıssız, duvarlar soğuk.
Yollarımız o gün bugündür ayrı,
Nefesim göğsümde düğüm ve boğuk.
Bir başıma kaldım yalan dünyada,
Ne bir yaren var ne kapım çalan.
Gözüm yollardadır hayalde düşte,
Beni bu halimde bir yalnızlık salar.
Kayıt Tarihi : 18.11.2026 01:29:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!