yalnızlığın en zengini1957
bulutlu bir akşam üstü
bogazda bir banka oturmuş
boş gözlerle bakarken
martılara simitleri kırıp atıyorsun
hiç sordunmu kendine
sen orda ne yapıyorsun
ardında kalan bir ömrün
Beni görünce kaçma ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim
Devamını Oku
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta