Ölüm bile vız gelirken yüreğimdeki acıya,
Birden durdum duruldum, sanırım ben kederden yoruldum.
Kanmışlığın zehiri hücre hücre yayılırken ruhuma,
Bir damla su ile, kimbilir ne ateşlerden korundum.
Yalnızlığına kıyamayıp, çoğalttım seni kendimle
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta