Vaktimiz yok
Sabahı terk edip akşamı beklemeye
Aşktan vazgeçip ihanete sarılmaya
Neredesin, kayboldum sesimin tınısında
Bizim hiç vaktimiz olmadı aslında
Vaktimiz yok
Kaybettiklerimizi kazanmaya
Uyuttuk zannedip kendimizi kandırmaya
Gerek yok
Daha fazla alışmaya
Aldanışlar vuruyor kıyımıza
Bak hala ağlamaklı bıraktığın şehir
Caddeler, sokaklar...
Gittiğinden beri usanmadılar
Her gece seni bana sormaktan...
14 Eylül Çarşamba
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta