Şimdi Sevgili Dostlar… Şiiri - Arda Akbaş

Yalnızlık bir yük mü, yoksa gizli bir güzellik mi? Hem ölüme, hem ölümsüzlüğe bir ışık mı? Düşüncenin derininde kaybolan o ıssız yol, Acıları bastırmanın, sessizce yokuşlu yolu mu? Zamanın tozlu rafında, dünden kalan bir kalıntı Yarınsız bir vitrindeki o sönük, eski yansıntı. Ben bu ıssız sokakta,kaderimi tekrar yazıyorum Yalnızlık mı? Kalbimdeki o sus, o en dürüst sarsıntı. Bilemem o tozlu rafa yavaşça üflemek mi? Ya da o yalnızlığa gizlice hazırlanmak mı? Yalnızlık,kulaksızca beni öldürse mi? Belki de seni topraksız bir kırmızılığa gömmek mi?