Silkiniş Şiiri - Hikmet Metin Çavdar

sarayın yüksek duvarlarında
bir telaş geziniyor şimdi

çünkü hesap tutmadı

bir mahkeme kararıyla
bir halkın umudunu bölmek istediler
bir partiyi ikiye ayırıp
küllerinden korkusuzluk çıkacağını
hesap edemediler

demir kapılar ardında
haritalar açıldı masalara
oyunlar kuruldu
fakat meydanlarda
başka bir rüzgâr esti

aynı türküyü söyleyenler
omuz omuza geldi yeniden

ve korkuyorlar şimdi

çünkü bir mağduriyet
bazen yüz nutuktan büyüktür
bazen bir haksızlık
sağın da solun da
aynı sofraya oturmasına yeter

korkuyorlar

çünkü yıllardır ördükleri duvarın
bir sabah ansızın yıkılmasından

çünkü eski sözler
eski suçlamalar
eski ezberler
bir yeni umut karşısında
kâğıttan gemiler kadar dayanıksızdır

ve bekliyor biri

acele etmiyor

çünkü bilir
halkın hükmü
mahkeme kararlarından ağırdır

bilir ki

bir bayrak teslim edilmez
uğruna son nefese kadar direnilmeden

işte bu yüzden

şehirlerin üstünde
sessiz bir gerilim gibi dolaşıyor günler

ve halk

yeniden öğreniyor
ayağa kalkmayı

yeniden öğreniyor
omuz omuza yürümeyi

yeniden öğreniyor

korkunun saraylarda,
cesaretin meydanlarda büyüdüğünü.