Ruhum sustu, gönlüm Hakk’ı söyledi,
Sessizliğin derininde bin bir sır gizlendi.
Dünya sustu, nefs uyudu, aşk secdeye eğildi,
Gece çöktü, yıldızlar sırra büründü,
Bir damla nur karanlığın bağrında göründü.
Ne ayrılık kaldı geriye ne de vuslatın hicranı,
Her susuşta buldum Sen’den kalan mânâyı:
"93/3: Mâ vedde'ake rabbuke ve mâ kalâ"
Kayıt Tarihi : 30.10.2026 03:06:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!