Aşk ağlatır bir tanem; çünkü gönül,
Sevdiğini kaybetmekten değil,
Kendi içinde bulduğu sonsuzluğu yitirmekten korkar.
Bir damla yaş düşer gözlerden,
Bazen bir ömür susar insan.
Aşk ağlatır cancağızım; çünkü kavuşmak kadar,
Ayrılık da öğretir sevmenin hakikatini.
Gidenin ardında kalan boşluk değildir aslında,
İnsanın kendine dönüp
“Ben seni ne kadar sevmişim?” diye sormasıdır.
Aşk ağlatır ruhum; ama her gözyaşı hüzün değildir.
Kimi yaş, kalbin yükünü toprağa bırakır,
Kimi yaş, ruha yeniden nefes verir.
Ve insan bir gün anlar:
Aşk, ağlatırken bile insanı kendine yaklaştıran
En sessiz duadır.
Kayıt Tarihi : 13.08.2026 21:06:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!