Sildik Bitirdik Şiiri - Kasım Kobakçı

Hesabını tutmak, mümkün değildir,
Numunelik, birkaç kelam edersin.
Viran kalsın bağın, gülün kurusun,
Zifiri karanlık, yola gidersin,
Işığın, sönükçe kalır çaresiz.
*
Dizinin dermanı, kesilsin o an,
Gözüne inen, o perde kalkmasın.
Nefesin boğulsun, daralsın zaman,
Kimseler, dönüp de sana bakmasın,
Dilin damağına, yapışsın heman.
*
Bacanda dumanın, tütmesin sakın,
Aşın zehir olsun, ekmeğin taştan.
Yıkılsın tavanın, çöksün de bakın,
Kurtulama asla beladan, kıştan,
Yaz günü sel alsın, kışın çığ düşsün.
*
Eşikte bekleyen, kimsen olmasın,
Adını ananlar, utançla sussun.
Testinde, bir damla suyun kalmasın,
Felek, sillesini yüzüne vursun,
Gölgen bile, senden uzağa kaçsın.
*
Kazılsın çukurun, daracık yere,
Kefenin biçilsin, gömen olmasın.
Savrulsun küllerin, azgın bir yele,
Ardından ağlayan, bakan olmasın,
Toprak bile, seni kabul etmesin.
*
Başka bir hasımı, neye ararsın,
Gün doğup batarken, şu viranede.
Bu kadar öfkeyle, elbet yanarsın,
Huzuru bitiren, o kin hanede.
Yabancı düşmana, gerek kalmadı,
İçerden çürüten, bu zehir yeter.
*
Büyüğe hürmeti, sildik bitirdik,
Haya damarını, kopardı vekil.
Edebi, meçhul bir yere yitirdik,
Ne hayır kaldı bak, ne temiz nesil.
Arsızlık, en geçer akçe sanılır,
Sona gelmek için, bunlar kâfidir.