Şiirzade Şiiri - Sinan Bayram

Bir hazan rüzgârı eser ruhumun deminden,
Kuytu köşelerde saklı kalır ahım benim.
İsimsiz bir sevda düşer dilime derinden,
Şiirzade derler, bu lirik, bu günahım benim.

Gecenin koynunda mum söner, kâğıt ağlar,
Her mısra bir yara, her kelam bir düğümdür.
Sinemi dağlayan bu eski, bu ulu dağlar,
Gözümden süzülen damlalar hep düğündür.

Kalemim kılıç değil, mızrak gibi batar da,
Ruhumun tahtında bir gizli sultan oturur.
Zaman erir gider bu sessiz, yalnız hatırda,
Şiirzade, sönmeyen ateşi yarına götürür.

Sorun bana aşk nedir, hece hece anlatayım:
Bir ömür adanmış, kâğıda damlayan kandır.
Ben bu dilsiz âlemde hep kendi sesimi sayayım,
Şiirzade’nin tahtı, yıkılmaz bir volkandır.

Sinan Bayram