Beynim ve kalbim sürekli savaş halindeydi...
Bazen kalbim aklımı vuruyor, bazen aklım kalbimi yaralıyordu...
Gözlerimdeki bulut yağmura dönüşmüş, yağdıkça çığlık oluyordu...
Günbegün edepsiz acılar ruhumu sarıyordu...
Hâyâl ettiklerimle yazdıklarım arasında gecenin karanlığı vardı...
Kendimle olan kavgam bitmek bilmiyor, yaşadıklarımı yazmaya korkuyordum...
Varoluşumun farkında olmayanlarla ritm atışlarımla dans etmek canımı yakıyordu...
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




"BİZ, HER TOPLUM/ÜMMET VE HER ŞAHIS İÇİN BİR ECEL TAKDİR ETTİK; O GÜN GELDİĞİN DE, ( TAKDİR OLUNAN VAADE) BİR AN OLSUN NE İLERİYE NE DE GERİYE ALINAMAZ!" -Ayet-i kerime meali-
Hayırlı ömürler ve hayırlı ölümler olsun inşaallah.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta