Şiir Şiiri - Can Asaf

Bir gün bir dost meclisinde
Senin üzerinden geçmiş
Ben diyeyim beş sen de on yıl
Laf sana gelir
Sorarım
Acaba ne yapıyor şimdi diye
Masada bir sessizlik
Anlarım anlamazdan gelmeyi
Beş yaşındaki bir çocuk gibi bakarım herkese
Evlendi der önce birisi
Sessizlik devam eder
Bir sigara yakarım
Sonra çoğalan sessizliği bozan bir ses
Geçen hafta kaybettik
Ay kızıla döner
Gündüzler gece
Güneş kaybolur
Soluduğum hava zehir
İçtiğim su asit
Birisi sormuştu geçenlerde
Pişman olsa gelse affeder misin diye
Ona bunları söyledim
Arkandan yine de küs öldük derim