Yorma kendini duymayayım özgür bahenelerinde titrek sesini
Sadece olmadı de sorgulamam dönüpte geçmişimi
Ayrılık koyduysan adını adımların uzaklaştıkça viran şehrimden
Sakın çekme nefesini yorulmuşçasına öyle derinden.
Ne sustuğuma şahit ol ne de gönlüme anlattığım haline
Sadece dur düşün bu aşkın görürsen emsaline
Kanat çırpışlarımın acizliği dir ben zaten göklerdeyim
Belkide ilk sevdiğim galubela da; ruhlar alemindeyim
Gül şimdi ağlasında ağlasın anlamazdım halinden
Kasıt bülbül değilmiş, ayrılık bir hayel sevgiliden
.
Ahmet AtmacaKayıt Tarihi : 19.7.2007 14:25:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!