Yüz hatların ne kadar keskin,
Ağlamaklı duruyor dudakların
Gülüşlerin gölgede kalmış,
Düşünüyorum karşılaşmamız tesadüf değil
Yan yana duruyoruz ama cesur değil.
İlgisiz ve umursamaz tavrın ve bakışların
O kibir içinde ki soğukluğun
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Şiirinizi
beğeni ile okudum
Başarılı.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta