gözlerinin feri sönmüş
kemik torbasına dönmüş
gören der çoktan ölmüş
senin sıfır bedenin
damarlar çıkmış etinden
kemikler sayılır çitinden
Sende; ben, kutba giden bir geminin sergüzeştini,
Sende; ben, kumarbaz macerasını keşiflerin,
Sende uzaklığı,
Sende; ben, imkansızlığı seviyorum.
Güneşli bir ormana dalar gibi dalmak gözlerine
Devamını Oku
Sende; ben, kumarbaz macerasını keşiflerin,
Sende uzaklığı,
Sende; ben, imkansızlığı seviyorum.
Güneşli bir ormana dalar gibi dalmak gözlerine




Konu olarak güzel bir noktaya değinmişsiniz.Yazıkki kapitalizm insan bedenine bile yön verip,kazanır.Dayatma ve uydurma gğrsel güzelliklerin aldatıcılığından vazgeçilerek önce insan olmanın değerini bilip yaşamalıyız.Lakin insan(tabiki bedeni de)ne kucak dolduracak bir oyuncaktır,ne kış gecelerinde soba niyetine ne de vitrin de manken...saygılarımla.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta