gözlerinin feri sönmüş
kemik torbasına dönmüş
gören der çoktan ölmüş
senin sıfır bedenin
damarlar çıkmış etinden
kemikler sayılır çitinden
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




Konu olarak güzel bir noktaya değinmişsiniz.Yazıkki kapitalizm insan bedenine bile yön verip,kazanır.Dayatma ve uydurma gğrsel güzelliklerin aldatıcılığından vazgeçilerek önce insan olmanın değerini bilip yaşamalıyız.Lakin insan(tabiki bedeni de)ne kucak dolduracak bir oyuncaktır,ne kış gecelerinde soba niyetine ne de vitrin de manken...saygılarımla.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta