Şifa Veren El.

Gece vakti geldi garip bir hasta,
Şifa arar idi titreyen hasta,
Gönülden uzanan bir eldir şifa,
Merhamet eylemek insana usta.

Parası yok diye yüz çevirme sen,
Yoksulun hâline sırt dönme hemen,
Bir canın kıymeti parayla olmaz,
Rahmet kapısını kapatma aman.

İlim bir kandildir, ahlak nur olur,
Güzel söz gönülde tatlı iz olur,
Hekim yarasına merhem sürerken,
Merhamet gönülde büyük sır olur.

Doktorun elinde emanet canlar,
Her canın içinde nice derman var,
Bir tebessüm bile gönül diriltir,
Şefkatle açılır nice kapılar.

Kul hakkı ağırdır, sakın unutma,
Muhtaç olan kula gönül kapatma,
Bugün sen güçlüsün, yarın ne olur,
Düşenin elinden elini çekme.

Hizmet eden gönül huzuru bulur,
İyilik yapanın yüzü hep güler,
Bir garip duası göklere çıkar,
Temiz niyet ile rahmetler doğar.

Dünya malı kalmaz, insan da göçer,
Güzel amel kalır, kötülük geçer,
Bir yetim başını okşayan gönül,
Mahşerde umduğu rahmeti seçer.

Hüdayi der: Canı Hak emaneti,
İnsana hizmettir gönül niyeti,
İlim ile ahlak birleşsin yeter,
Rahmetle dolsun kulun her niyeti.

HİDAYET DOĞAN OSMANOĞLU
TC.KÜL.VE TURİZM BAK.HALK ŞAİRİ