Şifa-i Ruh

Sessizce kıvrılan derin nehirde,
Yorgun bir yüreğin feryadını duy.
Her kelam dokunsun karanlık derde,
Geceye mum yakan o sükûta uy.

Şifa, bir tebessüm, sıcak bir kelam;
Ayna tutabilmek kırık kalplere…
Kendi iç sesine verdiğin selam,
Merhem olsun gitsin gizli dertlere.

Maddeye sıkışmış fani bu beden,
Asıl cevherini arar içerde.
Gönül penceresin açıp girmeden,
Huzur tecelli etmez hiçbir yerde.

Farabi misali aklı rehber et,
Gönlün deryasında hikmeti ara.
Sevgiyle, sabırla göster gayret,
Kabuk bağlar elbet bendeki yara.

Bir garip yolcuyuz zaman içinde,
Sözümüz dermança olsun insana.
Akıl ile duygum aynı biçimde,
Nizam versin ruha, can katsın cana.

Emin Sultan der ki; özünü dinle,
Ruhun sesi olmak yüce bir nasip.
İyilikle dolsun her günün senle,
Dost olsun gönlüne Hak gibi tabip.