Sidikli Şiir Şiiri - İbrahim Akkaya

İlk defa,
Aklıma düştü.
Ne kadar büyüdüğüm...
Ancak,
İşerken anladım.
Bir sidik boyu büyüdüğümü...

İnsan,
Ne kadar yüksekten işerse,
O kadar büyükmüş.

Balkondan işedin,
Büyüksün.
Dağdan, uçurumdan,
Yada havada uçaktan işedin;
Daha büyüksün.

Hele var ya;
Büyük Meclisten işedin mi...
En büyüksün.

Şimdi anladım.
Kurak tarlaları,
Büyümeyen buğdayları...
Ekmeğin neden bu kadar,
Pahalı olduğunu;
Küçülen lokmayı...
Büyüyemediğimi;
Ve, şimdi anladım.
İsyanlarım yeşerirken,
Neden kavrulup yandıklarını....

Onun için,
Hep kavruk,
Karayağız,
Delikanlıların,
Bir işe yaramadığını,
Şimdi anladım.
Büyük meclisin riyakarlığını...