(Bazen bir bıçak saplar kalbine;
Geçip karşından bakar, aldığın yardır gönlüne)
Kurumuş yaprak gibiydim
Rüzgar nefesini üfledi
Dalından kopan ölü bir bedendim
Alıp kucağına beni sürükledi
Beyazlar, üzerinde uçuşuyordu
Rüzgar gösterdi bana seni
Saçlarını da savuruyordu
Fısıldadı, “bu görünen güzelliği”
Bu gördüğüm bir peri miydi
Beyazlar içinde gülen
Sanki cennetten çıkıvermişti
Kanatlarıyla uçup gelen
Seslendim rüzgara bırak artık beni
Kalmak istiyorum bu yerde
Fısıldadı bana, “burası şeytanların yeri
Bırakırsam yanarsın cehennem alevlerinde”
Rüzgar kucağında gökyüzüne taşıdı
Her yer alevler içinde yanıyordu
Tüm benliğimi donduran bakışları
Beni Alevlerin içinden izliyordu
Rüzgara yalvardım onu da alalım
Fısıldadı, “kötüler yansın”
Ama onunla cennetti hayatım
Fısıldadı “cennette yanamazsın”
Kucağında beni sürükledi
Siyah dumanlar üzerinde uçuşuyordu
Fısıldadı, “bak”; bütün gücüyle üzerine üfledi
Karşımda bir şeytan duruyordu.
Beni bırakıverdi gökyüzünden aşağı
Fısıldadı son kez “ her aşkta var şeytanında parmağı”
Kayıt Tarihi : 5.11.2026 09:39:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!