Bayram çocuklara derlerdi eskiler, eskiden
Olur mu derdim, saçmalık, çatlardım sinirden
Şimdi ben diyorum, bayram çocuklara be azizim
Yaşayamayınca o sevinci artık, anladım, geçti bizden
Anladım bazen çocuk olsa da kalbim, anladım derinden...
Babamdan sonra el öpmenin tadı kaçmıştı
Şimdi de senden sonra zehir gibi acı baklavalar
Bayramlık almadım yine,
Hani hep derdim ya; bu yaşta ne gerek var
Hepsini giymiyorum ama biliyorsun yeterince kılık kıyafetim var
Hem ben eskilerimi seviyorum,
Hadi, bırak kalbim tören geçidi yapsın kalbine
İncilerin mi sebep? Söylesene ne kaybedersin
Çocuklar bugünü sonsuza dek tek bayramları
Çocuk kalbim bugün kalbini bayram yeri bilsin...
S.Güler-23.4.2018
Bazen yarına dair inatla yaşadıklarımdır yazdıklarım
Bazen yaşamaya çalıştığım dünden yarım kalanlarım...
25.5.2017
Konuşulmuyor bazen, bazen öyle susuyorsun
Ya bir izmaritin son dumanı oluyor koca dünya
Ya da bir çatal ucu beyaz peynir ile yareni kavun
Yutkunuyorsun, susuyorsun yine yutkunuyorsun
Ya bir yudum rakı, bira, şarap ne varsa işte zulada
Ya da ince belli çay dibiyle tek dünyanı yutuyorsun...
Bazen insanın göz pınarları değil içinin yağı ağlıyor usta
Bu nasıl bir azaptır sevdiklerim hiç tanımasın, hiç bilmesin
Bazen o vakitli vakitsiz çekip gidenlerin yüzündendir meselâ
Bazen de her gün ölsen de alıp başını, alıp canını gidemediklerin...
Her şiir bir sevdaya adanmaz
Bazen sevda öksüz bir şiirde başlar
Her şarkı bir sevdaya yazılmaz
Bazen sevda eski bir şarkıda yaşar
Her hayal bir sevdaya kurulmaz
Bazen sevda göz kırpar ve hayalden kaçar...
Bazı cümleler mısralar tekrar edilmeli
Hayat bu, sırası geliyor bazen gerekiyor
Her şeyden önce şimdi içim öyle istiyor
Demiştim ki bir vakit;
Diyeli de epeyce bir zaman oluyor,
Yaşım kendimden büyük
Yaşamadıklarım, doğum öncesi kadar kum tanesi.
Gördüklerim ufkumdan büyük
Görmediklerim, fark edilmeyecek kadar toz zerresi.
Duyduklarım algımdan büyük
Duymadıklarım, ince duvar sızıntısı kadar su sesi.
Gönlüm kısık sesli radyolara bile tahammülsüz
Bırak kısma işte, bırak kulaklarımda çınlasın sesin
Vedana kalkık kalmaktan yorgun düşmüştür çaresiz
Bırak işte, bırak çalsın kapı zilimi, ruhumu sarsın ellerin
Biliyorum ki, sen söylemesen de Mevlâm fısıldıyor sessiz
Bırak azabı, onlara da bana da kâfidir, bu boğulmalar bitsin
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!