Eskiden, hatırla, çocukluğumuzda, bu kasabada
Çatılarda buz tutardı kar yağdığında, saçaklarda
İlk kez öyle kar yağdı, o kadar cam soğuk yıllar sonra
Ama ne saçaklarda buz var yine, ne de sen yanıbaşımda
Buz, yollarına donan gözlerimde, kirpiklerimde, bakışlarımda...
Biliyor musun?
Ben hep kirpiklerini saçak gözlerini de aşiyan sanardım
O yüzdendir işte, pir sırtımda kaç kere kır kanatlar çıkardım
O yüzden etme dedim sana, gitme, ama olmadı, anlatamadım
Gittin, ben tüy döktüm, üşüdüm, çıplak, saçaksız, yuvasız kaldım...
Hani sen bazen uzanıp başını dizlerime koyuyorsun ya
Bil o anlar saçların papatya tarlasıdır bir dağın yamacında
İşte o zaman şu ellerim tel tel bir "seviyor sevmiyor" falında
Ve parmaklarımdan hayat geçiyor o tel tel papatyalardan bana...
S.Güler-13.3.2019
Bir kalemde silebilir miyim seni hiç? Saçmalama
Ben on bir bin altı yüz seksen kalemle yazmışım seni
Kanıma, canıma yazmışım, kafa kâğıdımın her bir satırına...
S.Güler-23.9.2018
Bir saç teline dahi asabilir insan hayatını
ve bir göz pınarından hayat iksiri içebilir.
Bir söze dahi esir edebilir insan hayatını
ve bir tatlı dil-i yar için sözünden dönebilir...
S.Güler-14.4.2014
Önce mutsuzluk kokusundan kurtulacaksın
Mutlu mutlu kokmak istiyorsan eğer gerçekten
Gerekirse bir kaç sefer yıkanacaksın hiç üşenmeden
Olmadı bir daha bir daha arınacaksın, erkenden, geçten
Temizleyeceksin mutsuzluğun kirini bedeninden, teninden
Hatta önce gözlerinden, gözbebeklerinden, tek tek saç tellerinden...
Kalbim biliyor ya yangınını, artık sen bilmesen de olur
Bak kaç şiir düştü gökten, yıldızlar kadar sayısız
Kalbim söktü ya yazmayı, sen aşkı okumasan ne olur
Kaç kez el uzattım, kaç avuç kapattım bedduasız
Kalbim öğrendi de dilenmeyi, senin sadakan günah olur...
Bembeyaz bir sayfa diliyorum
Hiç yazmayan bir kalemim olsun yanında, hep silen bir de silgim
Haa usta bir de hani o tek kelimelik en uzun şiirim olsun, "kendim"...
S.Güler-28.10.2016
Sadece adı bu, sadece adı yaşamak
Tıpkı uyumak gibi ya da uyuyakalmak
Rüyasız, düşsüz, her neyse işte
Sadece gözlerinin kapanmasına göz yummak...
S.Güler-13.4.2024
Biz ne ara böyle olduk kalbim, böyle ne ara uzaklaştık
O ki doğduğum şehir, kayboldum kaldım eski sokaklarında
Şimdi gözleri yeni bir caminin cemaati, kendi sevabına kalabalık
Ve ben bir yatsı namazı çıkışını bekleyen biriyim o caminin kapısında
O gözler ise cemaatten her hangi birisi gibi, artık sadece adres sormalık...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!