Sezai Güler Şiirleri - Şair Sezai Güler

Bu kalp kalem olup, mürekkebi dolduğundan gayri damla damla aşkın
Sayfalara gece çöktü, gecelerimde ay soldu, yıldızlar olup sen ışıldadın
Sabah güneşine ısındı sayfalar, kahvaltı hayal, çayıma sen dem saldın
Gökyüzümü boyadım sayfalara, ak güvercinim sen, göğe kanat çırptın
Sayfalar bahçem oldu, her bir şiirimde, farklı farklı çiçek olup sen açtın.

Kıydım sol yanıma, bir ah yetmedi bin ah çektim, sattım gitti seni be aşk
Gözlerime uykusuzluk aldım karşılığında, bağrıma taş, birde saçıma sakalıma ak
Artık sen kul köle ol sana, çayını sen zehir iç, ciğersizsin ama sigaramı da üst üste sen yak...

S.Güler-14.8.2015

Fidan dikmek, orman dilemek kolay
İlk can suyu ile ağaç olması anca bir kaç adım
Ama bana bahşetseydi eğer yücelerin yücesi Tanrım
Ben düşen yaprakları savrulduğumuz dallara geri takardım
Ve her birine ezanla ikinci hayata ömrümden bir isim fısıldardım
Birinin adı illâ Osman abi olurdu, en renklisinin Egemen meselâ

Ömür
Erken vaktin geç saatleri.
Umut
Sıcak gecenin buz güneşi.
Ve aşk
Atmayan kalbin son ritmi...

Bir omuzum şarkı kokar benim bir omuzum şiir
Hangisine kokmak istiyorsan o da senin tercihindir
Bilesin her ikiside tek tek saç tellerinin, göz incilerinin
Ve de öksüz, yetim hıçkırıklarının her zaman emrindedir...

S.Güler-8.2.2019

Zaten yaşamak lâzım
Ölmenin Azrail'e işini yaptırmaktan başka bir faydası yok
Haa bir de sevmek, çok sevmek lâzım
Kalbe şimdiden çiçek dikmeli, zaten bir gün toprak olacak, O'na başka son yok...

S.Güler-11.3.2018

Zaman geçmiyor bende
Ya da ben zamandan geçtim.
Ömürde bitmiyor bende
Ve yahut ben ömürde bittim...

S.Güler-13.7.2014

Yine bir çarşamba, şubatın üçü ve ömür yaşı kırk sekiz
Bugün yarına, gençlik ihtiyarlığa, yaşam ölüme gebe çaresiz
İki bin on altı, beşinci hafta ve çarşamba günündeyiz
Sen umursamaz, ben hasretinde, aşk bize can çekişiyor çaresiz...

S.Güler-3.2.2016

Hayattır gelip geçici olan
Sen üstüne alınma be gülüm
Sen hep varsın, baştan sondan
Ömür dört duvarsa hayatta eğer
Sen o resimsin, siyahtan beyazdan
Dört duvarımda, çivisi aşk tek asılı olan...

Bilmiyorlar, benim gökyüzüm içerde be usta
Pencerem hep içeri açıldı, hepte içeri açılıyor aslında
Yalnızlığım bir insan ordusu, hem de devler gibi koskoca
İki sandalye var kalp penceremde, biri bana biri günlerce beklediğim O'na
Benim gökyüzümü bilmiyorlar, hep içerde be usta
Duvarların çatlakları dışında hep, içim bir çocuğun pürüzsüz ten dokunuşunda...