Sezai Güler Şiirleri - Şair Sezai Güler

Allah biliyor ya;
Seni düşündüğüm her an kendime hediye ettiğim hayattır
Ve Azrail bile biliyor ya;
Hayata intiharım kendime bile susup adını kustuğum andır...

S.Güler-13.8.2016

İşler güçler, ortamlar, insanlar ne ki? Alayına çakayım
O benden bir solukluk ses beklese, tek hece yeter dese
Ben O'nun adını söyleyecek zamanı Azrail'den bile alırım...

3.5.2017

Hayatı da severdim belki
yaşamak sen olsaydın.
Kim bilir, belki ölümü de severdim
canımı sen alsaydın

S.Güler-14.9.2013

Senin için bir şey istemedim hiç senden, hep kendime aşındırdım kapını
Çok ağladım, kendim için çok yalvardım, çok elin bildim alnıma mezar taşını
Şimdi senin mutlu olacağın bir şey istiyorum senden, kırmazsın bilirim ricamı
Baba, o koşturduğunuz, beraber tozu dumana kattığınız köy meydanı hatırına
Ya da hatırı araba yapıp sürdüğünüz gündöndü kafaları, ilk genç cigara dumanı
Biz yalvarıyoruz, yakarıyoruz Tanrıya ama sen daha yakınsın daha iyi duyar duanı

Evlât geleceğinin
mesaisi takvimsiz, saatsiz hatta son vakitsiz
beklentisi hiç beklentisiz
emektar göznuru hayat işçiliğidir babalık.

Babalar Gününüz kutlu olsun...

Günaydın baba, ustam günaydın

Öpemedim yine ellerinden, sesinin sıcaklığını duyamadım
Lâkin
Silinmişti kalbimde kazınmış yerine inat, buz mezar taşın
Bu sabah erkenden, yazılarını kaşlarının karasına boyadım...

Kaç seneyi ayrı devirdik be usta
Sen orada cennetteki makamında
Ben buradaki cehennem azabımda
Bugün ilk defa ellerini öptüm sonunda
Ellerini senin ellerindir saydım bir babanın
Önce öptüm, sonra alnıma koydum evlâtça

Bayram baba kelimesinden, babasızlıkta bayramdan uzun
Bayramlar neşeymiş derler de, babasız her günü ayrı hüzün
Allah şahidimdir, bayramda toprağındaki güllerin bile solgun
Bayram gelmiş neyime, gecesi günden, gecem dünlerden uzun.

Bayram baba kelimesinden, babasızlıkta bayramdan uzun

Baba yorgun, öyle böyle değil usta
Sen yeter ulanlı vurdun kapıyı, çektin gittin
Bak şimdi de benim baba yorgunluğum kapıda
Peki ben ne yapayım şimdi, nasılı makbûldür dersin?
Bir adım atsam, hissediyorum kapıda, tam eşikte pusuda...

Gök kubbemde Ay'ı bağışlasam sana, hiç yoktan hayatı başlatırmısın
Yeryüzümde dağları bağışlasam sana, taşlarında çiçekler açtırırmısın
Suda balıklarımı bağışlasam sana, yürüterek okyanusları aştırırmısın
Bilirim elbet, imkânsızlar elbet zaman ister
Ya kalbimi bağışlasam avucuna, fanisinde ölümsüz aşkı yaşatırmısın...