Savaştayım elli yıldır
Ömrüm geçti paldır küldür
Anlamadım, bu ne haldır
Bir türlü uslanamadım
Tavuklara kış demedim
Zır deliyle doldu bütün memleket
Fikri hebâ ettim us'lanmadım ben
Ne bir huzur kaldı ne belbereket
Yürekten el açıp ıslanmadım ben.
Mârûf'u bilmeyen ârif olamaz
Pusula şaşmışsa târif olamaz
Nasîbi olmayan zarîf olamaz
Kendini bilmeyen uslanmaz gönül.
İnsânlık adamla ilişiklidir
Akıllı insana fikir beleştir
Hüsn-ü niyetini kalbe yerleştir
Edep hayâ görgü ile kardeştir
Evrensel ahlâkın adıdır uslûp..
Fevrî davranıştan olursan pişmân,
Utandım sözde bir insan olmaktan,
Cevapsız sorularla kala kalmaktan.
Edebim yırtılmış ahlaksızlık âyan
Utandım, utanmaktan utanmamaktan.
Dört yanımız kan revân çiğnendi and'ım,
Utandı sıkıldı karageceler
Hasretim oralı bile olmadı
Şiir umursamaz mazlum heceler
Anlamsız cümleler çile dolmadı
Makamsızlık makâmındaki dâvet
Utanmadık gittik edepsizlikten,
Boyun büktü ,edep utandı bizden.
Ulemâ yerine ukalâ olduk
Sen de kitapsızlık,mektepsizlikten
Nâmus üryân oldu âlem seyirde
Adam sanıyorsun bakınca hırsız
Parmağını sallamıyor çıkarsız.
Kendisinden utanmayan o arsız,
Yeryüzünde hiç kimseden utanmaz.
Nus ile uslansın edep içinde
Deprem Hatayı vurdu
Dağlar halaya durdu
Yetişti sivil Ordu
Burada acı yaman .
Uyanman amman amman
Şu Regâip gecesinde
Analar göz yaşı döktü
Türkiye'nin üzerine
Yine kara gece çöktü.
Kan kustu şerefsiz dölü
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!