Şeytân baktı dört yana
İnsânoğlu neylemiş
Kaçar gibi dört nala
Şeytân istifâ etmiş.
İnsânoğlu neyledi
Bir Seyyit bir insan o Vatansever
Bir aslan bir baba o Ata sever
Ne yanlış bir yapar ne hatâ sever
Gavur bile ağladı arkasından
Denizdeki taşları
Bak yosunlar sarayi
Tüküreyim şansıma
Kimse hatrumn sormayi
Yeni vizyona çıksam
Türkülere ahenk verir dem verir
Sahnelerin pâdişahı en denir
Ben bilirim dinlerken annem erir
Nâm-ı diğer Sezâi Efiloğlu
Bülbül olup sahnelerde şakiyor
Yalandan kim ölmüş demeyin sakın
Güven ölür sevgi ölür aşk ölür
Vefasıza gönül vermeyin sakın
Aşk ile dans eden ölür başkölür.
Mevla kader çizgisinde yürütür
Yedi beyzâ ilinden
Kokuyorsun yelinden
Adın düşmez dilimden
Silsem de silinmiyor
Visâlin hayâl düşü
Bana uğrayan hep hüzün
Gülümserim aralıkla
Belki gelir bana huzur
Yıl bitmeden Aralık'ta
Dostu bildim benden biri
Çocukluk desinler gönlünce yaşşa
Gez toz ağa gibi dünyayı paşşa
Aç susuz gezilmez iki lokma ye
Gel de kaşık salla şu pişmiş aşa
Çocukluk dediysem kır dök demedim
Sezâî sen uslanma hiç
Deli olsun sende sevinç
Bekleme kimseden övünç.
Büyüme sakın çocuk kal
Seni savuran sevdânın
Nefret ettirdiniz gerçeğinizden
Yılan gibisiniz yalanı sevdim
Bal olsanız almam çiçeğinizden
Zehir olsa dostun balını sevdim.
Hatalarım ile beni yeriniz
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!