Neyleyim ki şair şiir değilsin
Şair bile demez içimdeki ses
Kimsin ki önünde alem eğilsin
Bana ait değil sanki bu nefes
Çullanır sözcükler dile her hece
Şâirim diyemem usûl erkansız
Kendi halimdeyim hayat ekransız
Yaşamı insânı sevdim akransız
Bazen kara bazen alabalığım
Dalkavuklar gibi sızmayı bilmem
Doyumsuz kelamlar dökülür dilden
Konuşur şiirler iner mahfilden
Utanır sıkılır herc'u merç halden
Saklamaz sırrını şiir küfesi
Seslendim zamana her anı ile
Tartışmaya hiç gerek yok
Ana tema fikir sensin
Şiir yazmaya gerek yok,
Şair benim şiir sensin..
En önemli sen anasın
Olmuyorsa olmaz koyver kendini
Yeşil gözlerinden bırak sel gitsin,
Kimse bilmiyorsa meflûç derdini
Kırmızı kalem çek hadi sil gitsin
Kim kime acıyor yalan dünyada
Beni yüreğinden taburcu ettin
Zulmüne eyvallah sabırcı ettin
Bilcümle alemi kabirci ettin
Şimdi bayram etsin gururun kinin.
Bu aşkı bağlayamadık tatlıya
Doldur karanlıkları ceplerine,
Uzaklaş göğsümden sinsî acılar
Sarılırım sanma çiğ iplerine
Aman vermez bana cinsî acılar.
Bırakmadın tâkât dermân dizimde
Yanlışların dili tutmazki ütü,
Doğruyu bozamaz eğrinin sütü.
Kimisinde iyi kiminde kötü,
Her insanın duyguları hür imiş.
Eğri zamandayız dik bulamadım,
Göklere değecek Argan dam'ıyla
Doğaldır herşeyi hemde hamıyla
Gürgeni ardıcı meşe çam'ıyla
Dört mevsim yapraktır bu şirin Akkuş.
Kucaklar gürgenler tozlu yollarca
Şirin bir güzellik dokunuverdi
Sevdâ gemisinin tayfalarından
Bir yanık türküdür okunuverdi
Şu zamanın nârin sayfalarından..
Yutuldu kem sözler başta yutuldu
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!