Bir an için aman boşluğa denk gelmesin
Zihnimde hemen bir bulanıklık oluyor
Görüntün akıyor gözlerime
Akmasa bile ellerim hemen gidiyor resmine.
Göğsüme yokluğunun ağırlığı oturuyor
Nefesim daralıyor, gözüm kararıyor,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta